Gelin alınmadan bir gün önce, ikindi namazından sonra camide dua edilir ve düğün sahibinin getirdiği şekerler cemaate dağıtılırdı. Daha sonra şeker dolu halı heybeyi yüklenen bir kişi, bir grup erkekle birlikte kız evine giderdi. Orada da şeker dağıtılırdı. Bu geleneğe "Şekerci Gitme" denirdi.
Ayrıca, yenge denen bir kadının şeker dolu heybeyi taşıdığı bir grup kadın da oğlan evinden kız evine giderdi. Buna da "Yengeci Gitme" adı verilirdi. Yenge, kız evine vardığında gelin kızın eline bir parça kına ile bir madeni para koyardı. Bir miktar kına da gelinin boynunun ortasına sürülürdü.
Şeker dağıtımına gelen kıza bir kese şeker verilmesiyle başlanır, ardından kız evinde bulunan kadınlara ve çocuklara şeker dağıtılırdı.
Kız Başı (Kına Gecesi) ve Oğlan Başı
Kız başı, gelin alınmadan bir gün önce yapılan geceydi. Geline kına yakıldığı için bu geceye kına gecesi de denirdi. Kına gecesi için, düğün sahibinin yakınlarından oluşan kadınlar gündüz toplu halde köyde davetçi olarak gezerlerdi.
Akşam olduğunda, genellikle gençlerin katıldığı bir ortamda kadınlar kendi aralarında eğlenirlerdi. Eskiden kız başında davetlilere yemek de verilirdi. Daha sonra saygın kadınlardan biri tarafından geline kına yakılırdı. Kına yakılırken ağıtçı kadınlar yanık türküler ve maniler söyler, gelinin akrabaları ve yakınları duygulanarak ağlarlardı.
Kına merasiminin ardından gelin kızın yakın arkadaşları onunla birlikte kız evinde sabahlardı. Böylece gelin kıza baba evindeki son gecesinde arkadaşlık etmiş olurlardı.
Oğlan evinde ise genç erkekler ve damadın arkadaşları kız başı gecesi bir araya gelerek damadı eğlendirirlerdi. Bu eğlenceler genellikle şakaya dayalı oyunlarla yapılırdı.
Ayrıca oğlan evinde "Zambak" adı verilen gece düzenlenirdi. Gelen davetliler, önceden hazırlanıp döşenen ahırda çalgı eşliğinde eğlenirlerdi.